1 - Pazartesi İtalyan Konsolosluğundaki vize işlemlerinde duran ablalara belgeleri teslim edip 22 Haziran çıkışlı interrail için vizemi almam gerekiyor. Çok gereksiz bu bürokratik işlerden nefret ediyorum ki bunlar daha birşey değil tabiki. Çıkış trenle Yunanistan, ordan feribotla İtalya, ucundan İspanya olur desem olmayabilir yol uzucak, peki neden?, hedef Amsterdam... Paris'i de görmeden olmaz, son olarak Köln'de amcamlara uğrayıp uçakla memlekete dönüş olacak, hepsi topu topu 21 gün. Tabi bu plan değişir, eklenen ülkeler olur, herşey olur...
2 - Şimdi 12 Temmuz gibi dönsem, 13ünde Massive Attack konseri var, gitmek lazım ama gitcek insanda bulmak lazım. Diğer taraftan çok takdir ettiğim organizatörler aynı güne Judas Priest konseri koyuyorlar. Ona da Bumin "Benimle gelirsen biletin benden!" gibi bir teklifle bana yaklaşınca düşünmeden edemedim. Kısmet bakalım.
3- 15 Temmuz gibi döndük Antalya'ya. Fabrika yolları görünüyor bana. Gidip 2-3 hafta mühendislerle çalışıp kendimi çizim programlarında geliştirmem (solidworks) ve makinelerle haşır neşir duruma getirmem lazım.
4- İşte güzel bir projeye geldik şimdi. Sevgili okulumuzun bir kuruluşu olan CIP, toplumsal duyarlılık projeleriyle her dönem ülkemizin çeşitli illerine gidip faaliyetler gösteriyor. Ben de 8 Ağustos'ta "Kendini Keşfet" adlı
projesiyle Mardin'e gitmek için başvurdum. Orda bulunan çocukları kendi yeteneklerini ortaya çıkarmak, kendilerini geliştirmek, eğitmek, yardımcı olmak için 15 gün boyunca gönüllülerden oluşan bizler çalışmalar yapacağız. Zaten hep Doğu'ya gidip görmek, kültürünü hissetmek, güzelliklerinin yanında hayatın bir de o tarafındaki gerçeklerini, biz şanslıların herşeyin etrafımızda ki gibi olmadığını görmek istiyordum. Bu proje de çocuklara benim bir şey katmamla birlikte, kendime de çok şey katacağına inanıyorum. Tabi bol bol foto da çekmek lazım...
Bu arada doğum günümde orda olacağım. Gerçi burda olmak çok da birşey değiştirmiyor, ailenle , sevdiğin arkadaşlarınla beraber oluyorsun tabi bu güzel birşey, ama uzakta olmak, uzaktan hatırlanmak bazen ihtiyacı olunası birşey belki de. Doğum günlerini de hep bir kendini sorgulama günü olarak görüyorum ben zaten, neyse bunu o gün geldiğinde ayrıntılı açıklarım...
İşte öyleyken böyle şuan ki planlarım, tabi bunların arasında aksattığım kitaplar ve filmler de çerez niyetine yenilmeli...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder